Bir zamanlar, yemyeşil ağaçlarla kaplı büyük bir ormanda birçok hayvan birlikte yaşarmış. Bu hayvanlar arasında sabırlılığı ve düşünerek hareket etmesiyle tanınan bir kaplumbağa varmış. Kaplumbağa, boş zamanlarında ormanı gezer, yeni yerler keşfeder ve gördüklerini küçük notlarla kaydedermiş. Bir gün eski bir ağacın kovuğunda çok eski bir harita bulmuş. Haritanın üzerinde yollar, tepeler ve gizemli işaretler varmış. Ancak haritanın bazı bölümleri yırtılmış ve kaybolmuş durumdaymış.
Kaplumbağa, bulduğu haritayı arkadaşlarına göstermeye karar vermiş. Ertesi gün ormanın meydanında tavşan, sincap, tilki, baykuş ve geyik bir araya gelmiş. Kaplumbağa haritayı dikkatlice yere sererek, “Bu harita çok eski görünüyor. Belki de bizi önemli bir yere götürebilir.” demiş. Tavşan heyecanla haritaya bakmış ve “Hiç vakit kaybetmeyelim. Hemen yola çıkalım!” diye bağırmış. Ancak baykuş başını sallayarak, “Haritanın bazı parçaları eksik. Önce eksik yolları anlamamız gerekir.” demiş.
Hayvanlar haritayı incelemeye başlamış. Yırtılan bölümlerin çevresinde kalan işaretlere dikkatle bakmışlar. Tilki, “Şu yolun devamı buraya gidiyor olmalı.” demiş. Sincap ise hemen itiraz etmiş. “Bundan nasıl emin olabiliyorsun?” diye sormuş. Tilki biraz düşünmüş ama kesin bir cevap verememiş. Bunun üzerine baykuş, “Tahmin etmek yerine elimizdeki ipuçlarını değerlendirelim.” demiş.
Kaplumbağa haritadaki sembolleri tek tek göstermiş. Bir yerde üç çam ağacı çizimi, başka bir yerde ise küçük bir dere işareti bulunuyormuş. Geyik haritaya dikkatlice bakarak, “Ormanın kuzeyinde yan yana duran üç büyük çam ağacı var. Belki bu işaret onları gösteriyordur.” demiş. Bu fikir diğer hayvanlara da mantıklı gelmiş. Böylece haritadaki eksik parçaları çevredeki işaretlerle karşılaştırmaya başlamışlar.
Tavşan sabırsızlanıyormuş. “Bu kadar düşünmek yerine denesek olmaz mı?” diye sormuş. Kaplumbağa gülümseyerek, “Bazen doğru yolu bulmak için biraz durup düşünmek gerekir.” demiş. Bunun üzerine tavşan sessizleşmiş ve arkadaşlarını dinlemeye başlamış.
Bir süre sonra hayvanlar haritadaki yolların birbirine nasıl bağlandığını anlamaya başlamışlar. Dere işaretinin yanında bulunan taş sembolü, ormandaki büyük kayanın yerini gösteriyormuş. Üç çam ağacı ile büyük kaya arasında yalnızca tek bir patika bulunuyormuş. Bu bilgi sayesinde eksik olan ilk yol tamamlanmış. Ardından diğer işaretleri de incelemişler. Her yeni ipucu, haritanın biraz daha netleşmesini sağlamış.
Gün batmaya yaklaşırken haritanın eksik bölümlerinin büyük kısmı tamamlanmış. Son olarak ortada kalan bir boşluğu çözmeleri gerekiyormuş. Hayvanlar uzun süre düşünmüş ama kesin bir sonuca ulaşamamışlar. O sırada sessizce etrafı izleyen sincap konuşmuş. “Haritadaki bütün yollar birbirine bağlanıyor. Eğer bu yol buradan geçmezse diğer yolların anlamı kalmaz.” demiş. Herkes bir an durmuş ve sincabın sözlerini düşünmüş. Baykuş gülümseyerek, “Haklısın. Bazen doğru cevabı bulmak için bütüne bakmak gerekir.” demiş.
Böylece son eksik yol da tamamlanmış. Harita artık anlaşılır hâle gelmiş. Ertesi sabah hayvanlar haritadaki yolu takip ederek yola çıkmışlar. Uzun bir yürüyüşten sonra ormanın daha önce kimsenin görmediği güzel bir köşesine ulaşmışlar. Burada berrak bir göl, rengârenk çiçekler ve meyve ağaçları varmış. Hayvanlar bu güzel yeri görünce çok sevinmişler.
Tavşan kaplumbağaya dönerek, “Haklıymışsın. Eğer düşünmeden hareket etseydik burayı bulamayabilirdik.” demiş. Kaplumbağa da gülümseyerek, “Her sorun güçle ya da hızla çözülmez. Bazen dikkatle düşünmek en büyük yardımcıdır.” diye cevap vermiş.
O günden sonra ormandaki hayvanlar, karşılaştıkları sorunlarda acele karar vermemeyi öğrenmişler. Bir işin sonucuna ulaşmadan önce ipuçlarını değerlendirmeye ve mantık yürütmeye önem vermişler. Böylece hem daha doğru kararlar vermişler hem de birbirlerinin fikirlerine değer vermeyi öğrenmişler.
Kıssadan hisse: Acele etmek yerine düşünmek, zor görünen sorunların bile çözülmesini sağlar. Akıl ve sabır birlikte kullanıldığında doğru yol mutlaka bulunur.
Daha fazla hayvan masalı okumak ister misiniz? Hemen tıklayın: Hayvan Masalları
